İzmir 16°
Aliağa Son Dakika İzmir, Aliağa, Türkiye ve dünyadan günün ajandası
Son Dakika

Unutturulan zafer Kut’ül Amare! İngiliz ordusu hezimete uğradı 14 askeri esir düştü

Unutulmuş daha doğrusu unutturulmuş bir zaferin öyküsü. 1946'dan sonraki müfredattaki hiçbir tarih kitabı anlatmıyor Kut-ül Amare zaferini. Ne acı ki kahramanlarının ismi bile bugün bilinmiyor...Devamı için tıklayınız

Kut'ul Amare zaferi ve Osmanlı ordusunun tarihi mücadelesini anlatan temsili görsel
Kut'ul Amare zaferi ve Osmanlı ordusunun tarihi mücadelesini anlatan temsili görsel

DİCLE NEHRİ PLANI

İngilizlerin karşılarında sıradan askerler değil kurşuna göğüs geren cesur neferlerle karşılaştılar. Ölümü daha doğrusu şehadeti böylesine fazla isteyenlerle savaşmak elbette pek de kolay değildi. Dahası ingilizlerin menzile varması yani Bağdat'a ulaşması için büyük bir çölü de aşmaları gerekiyordu. General Tovnshend, bunu düşünerek, karargahını Dicle Nehri'nin kıyısına kurdu. Böylece gerektiğinde yardım alabilir ve çölde askerinin açlık ve susuzluktan ölmesini engelleyebilirdi. Planı buydu Ama bu basit planının kolay kolay hayata geçemeyeceğini çok geçmeden anladı. O günlerde Irak'taki Osmanlı ordusunu Süleyman Askeri bey komuta ediyordu. Süleyman Askeri, hem bölgeyi hem de halkı tanıyordu. Dinamikleri bildiği gibi coğrafyayı nasıl teşkilatlandıracağını da kurguluyordu. Ne var ki sayı yetersizdi. 8 bin Osmanlı askeri yarısı İngiliz yarısı Hintli 40 bine yakın işgal gücünü askeri açıdan engelleyemezdi. Bu kesindi. Süleyman Askeri işte o an konuşturdu teşkilatlanma zekasını. Öyle bir şey yaptı ki bölgedeki o 8 bin kişilik asker sayısını 30 bine çıkardı. Yani artık sayı da yeterliydi. Süleyman Askeri bey en iyi savunmanın saldırı olacağına karar verdi. 6 Kasım 1914 günü dev İngiliz ordusuna karşı büyük bir taarruz başlattı.

Kut'ul Amare zaferi ve Osmanlı ordusunun tarihi mücadelesini anlatan temsili görsel

DİKENLİ TEL TUZAĞI

İngilizler işte o taarruzda büyük kayıplar verdi ancak Osmanlı ordusu da saldırı sırasında gücünün neredeyse yarısına yakınını kaybetti. Süleyman Askeri ordusunun başındaydı. İngilizlere karşı savaşırken bir top mermisinden kopan şarapnel ayağına isabet etti. Feci şekilde ayağından yaralandı. Yarası çok büyüktü ama orduyu bırakmadı. Tam 4 gün boyunca acılar içinde sedyede komuta etti mücadeleyi. O savaşta ilk kez bir şey oldu. Barbar İngilizler tarihin ilk dikenli tel tuzağını Kut'ul Amare'de kullandı. Dicle'de Osmanlı askerinin geleceği yeri dikenli tellerle döşediler. Osmanlı ordusu işte o dikenli tellerle takılarak ayakları paramparça vaziyette geçti Dicle'yi. Acılar yaralar o kadar büyüktü ki askerde bir tane tel makasının olmaması büyük bir kayba neden oldu. O makas olsaydı belki de böyle olmayacaktı. Süleyman Askeri ordusunun başındaydı ama acısı ağrıları günden güne büyüdü. Kayıpların artması da işi dayanılamaz noktaya getirdi. Böyle olmamalıydı ama ne yazık ki oldu. O büyük travma O dayanılmaz acılar Süleyman Askeri'nin o büyük komutanın hayatına mal oldu.

Kut'ul Amare zaferi ve Osmanlı ordusunun tarihi mücadelesini anlatan temsili görsel

ALMAN KOMUTAN KRİZİ

Süleyman Askeri hemen orada Dicle'nin kıyısında toprağa verildi. Görev sırası artık Nurettin Paşa'daydı. Ama Nurettin Paşa'yı, Kut'u savunsun diye görevlendiren başkent İstanbul aynı anda Osmanlı'nın güney cephesinin yani 6'ncı ordunun komutasını da bir Alman'a, Alman Mareşal Fon-Der Kolts'a vermişti. Ancak Nurettin Paşa bu fikri hiç sevmedi, karşı çıktı. İstanbul'a mektup yazıp; "Osmanlı paşaları dururken neden bir Alman komutayı devralıyor" diye sordu. O soru üzerine görevinden alındı. Kut'a onun yerine Halil Paşa gönderildi. Ancak Halil Paşa da benzer fikirdeydi. Tek farkla o daha politik davranmayı biliyordu. Halil Paşa Nurettin Paşa'nın orduda kalmasına izin verdi. Birlikte çarpışacak İngiliz'i Bağdat'a sokmayacaklardı. İş bölümü yapıldı. Nurettin Paşa köşeye sıkışan İngilizleri yoracak Halil Paşa ise destek gelmesini engelleyecekti. Yani destan artık yavaş yavaş yazılıyordu. O 1915'in 22-25 Kasım günleri arasında Halil Paşa komutasında Osmanlı ordusu, Kut kentinin çevresinde İngilizlerin üzerine bir daha yürüdü. Ve o büyük taarruzda İngiliz ordusu tam 4 bin 567 askerini kaybetti. Bu İngiliz General Tovnshend'in beklediği bir hamle değildi. İster istemez geri çekilmeye karar verdi.