Gülay, yeni albümüyle dijital çağın hızına inat kalıcı bir müzikal hikâye sunuyor
Türk müziğinin özgün ve duru yorumcularından Gülay, üç yıllık bir aranın ardından hazırladığı “Şarkısını Söyleyen Kadın” albümüyle dinleyicileriyle yeniden buluşuyor. İstanbul’un gürültüsünden uzaklaşarak Köyceğiz’in doğasına ve dinginliğine sığınan sanatçı; altı aşk ve altı hüzün teması etrafında…
Aranjör Okan Özdemir imzalı altyapılarda bağlamanın ve yaylıların kadim hüznünü gitar tınılarıyla harmanlayan albüm, aynı zamanda şarkı sözlerine gizlenen şifreli yapısıyla da dikkat çekiyor. Dijital çağın “hızlı tüketim” baskısına ve tekli (single) akımına karşı albüm bütünlüğünü savunmaya devam eden Gülay ile yeni üretim sürecini, müzikal duruşunu ve Köyceğiz’deki yaşamının sesine yansımalarını konuştuk.
* Üç yıllık aranın ardından gelen yeni çalışmanız “Şarkısını Söyleyen Kadın”, bugün durduğunuz yeri ve olgunlaşma döneminizi nasıl özetliyor?
Dün olduğu gibi, bugün de duygu ve cesaret odaklı bir iş yaptık. Ancak daha uzun damıtarak. Sevgili Okan Özdemir’in aranjörlüğünde değerli besteci arkadaşlarımla bu odakta birleşmeyi başardık. Benim duruşum ve yaşamsal özetim kadar; tüm insanların iç dünyasını özetleyen bir çalışma sunduğumuzu düşünüyorum. “Hamdım, piştim, oldum” felsefesini elbette önemsiyorum. Ancak her işimiz, dinleyenle bütünleştiğim her şarkım; benim için “birlikte pişme” anlamı da taşıyor. Dolayısıyla; ben tek başıma değilim, onlarla birlikte oluyor ne oluyorsa.
* Albümünüzde melankoli ön planda ama aynı zamanda yeniden ayağa kalkma da... Şarkılar nasıl bir araya geldi?
Hayatın, hayatların tıpkısı aslında biraz. İçinde melankolik bir ayağa kalkış teması bulunmasının kaynağı bu. 6 aşk ve 6 hüzün teması etrafında buluşan bir konsept oldu. Şarkılarımız, aşk, ayrılık, özlem, hayat ve kadın sınırlarıyla örüldü. Yıllırdır şarkılarını söyleyen Gülay, şimdi bu birleşimde kendine ruh üflemiş oldu.
* Albümde “6 aşk ve 6 hüzün” teması var. Aranjörünüz Okan Özdemir ile çalışırken bu duygusal dengeyi ve müzikal altyapıyı nasıl kurguladınız?
Aşk şarkılarında daha sıcak, umutlu ve sarıp sarmalayan tınılar tercih ederken; hüzün temalı eserlerde o derin yalnızlığı ve çıplaklığı hissettirecek minimalist, akustik ve yaylı ağırlıklı dokunuşlar yaptık. Sözcüklerin hakkını da verecek bir müzikal sarmal yarattık diye düşünüyorum. Gitarların sıcaklığıyla aşkın o can cana halini verirken, bağlama ve feryat eden yaylılarla da coğrafyamızın o kadim hüznünü soundumuza sadelikle işledik. Sonuçta ortaya, ne aşkın coşkusundan ne de hüznün ağırlığından ödün veren, ikisinin dengesiyle demlenmiş, baştan sona bir hikayesi olan çok içimize sinen bir albüm çıktı.
* Çıkış şarkınızın sözlerine gizlediğiniz harf oyunlu mesaj fikri nasıl ortaya çıktı? Dinleyiciyi nasıl bir keşif bekliyor?
Sözlere gizlenen o harf oyunlu mesaj fikri, aslında dinleyiciyle aramda sadece müzikle değil, zekayla ve duyguyla örülü, çok daha derin bir bağ kurma arzusundan doğdu. Onları, tam anlamıyla dedektiflik yapacakları, sabır ve dikkat gerektiren bir keşif süreci bekliyor. Şarkıyı ilk dinlediklerinde kulaklarına çalınan o tanıdık, hüzünlü ya da coşkulu Gülay melodilerinin ardında, aslında tamamen başka bir alt metin akıyor. Satır başlarını bir araya getirdiklerinde, kelimelerin içindeki vurgulu harfleri yan yana koyduklarında ya da nakarattaki o gizli ritmi çözdüklerinde karşılarına tek bir kelime, belki bir isim ya da doğrudan kalplerine dokunacak gizli bir manifesto çıkıyor.
* 90’lardan bugüne müziğin tüketim şekli çok değişti. Siz ısrarla albümlerinize odaklandınız. Bu tüketim şekli sizin üretimlerinizi etkiliyor mu?
Benim duruşum; müziğin de hızla tüketildiği, her şeyin “tek tıkla” geçiştirildiği bu dijital çağda, albüm formatında ısrar etmek. Artık single’lar ve anlık popülariteler ön planda. Ancak bu durum benim üretim felsefemi olumsuz anlamda etkilemiyor, aksine beni albüm yapma fikrine daha sıkı bağlıyor. Elbette çağın getirdiği dinamikleri ve dinleyicinin sabırsızlığını göz ardı edemeyiz. Üretim sürecinde belki düzenlemeler veya şarkı süreleri üzerinde bunun dönemsel etkileri olabilir. Fakat işin özüne, yani şarkıların barındırdığı duyguya ve o albümün anlatmak istediği hikâyeye asla dokunamaz. Ben müziğimi anlık tüketim için değil, kalıcı olması ve dinleyicinin hayatında bir iz bırakması için yapıyorum.
* Köyceğiz’deki hayatınız nasıl gidiyor? Doğayla iç içe, sakin bir yaşam olduğunu düşünüyorum. Bu yaşam şekli şarkılarınıza, yorumunuza ve duygu dünyanıza nasıl yansıyor?
Köyceğiz’deki yaşam; İstanbul’un gürültüsünden, betonlaşmasından ve yapay ilişkilerinden uzaklaşarak toprağa, denize, dinginliğe ve sadeliğe sığınmak gibi. Metropolün kaosu bittiğinde sesiniz de kalabalık aranjmanlara ihtiyaç duymaz. Köyceğiz’in sakinliği, şarkıların ve yorumun üzerindeki gereksiz yükleri atmasını, doğrudan hisse ve öze odaklanmamı sağlıyor. Müzik yolculuğuma yansıyan; hüznün, umudun ve yaşam sevincinin katıksız bir samimiyet biçimi burada. Köyceğiz benim için bir şifa, bir nefes...
İzmir, Aliağa, Türkiye ve dünyadan günün ajandası